Leczenie u seksuologa


Osoby z zaburzeniami w sferze seksu wykazują opory przed zgłaszaniem się do lekarza, a więc przed powierzeniem innemu człowiekowi swych tajemnic.

Leczenie u seksuologa

Osoby z zaburzeniami w sferze seksu wykazują opory przed zgłaszaniem się do lekarza, a więc przed powierzeniem innemu człowiekowi swych tajemnic.

Pacjenci są przeświadczeni, że ujawnienie tych tajemnic spowoduje ich kompromitację, bowiem w naszej kulturze są klasyfikowane jako coś nieprzyzwoitego, brzydkiego, bezwstydnego, ośmieszającego i obniżającego wartość człowieka.

Wszystko to sprawia, że chorzy dopiero po wieloletnich wahaniach zgłaszają się do lekarza. W tym czasie zachodzą jednak w układzie partnerskim takie zmiany emocjonalne, że leczenie staje się niemożliwe, w skutek zniechęcenia seksualnego partnera, który odmawia pomocy. Jeżeli choremu udaje się pokonać opory i wybiera się do lekarza seksuologa, to najczęściej przekracza próg gabinetu napięty, zawstydzony i zażenowany.

Wydaje mu się, że jest jednym z nielicznych, którego to nieszczęście dotknęło, ponieważ nikt nie ujawnia tego typu własnych kłopotów. Mężczyźni traktują potencję nie tylko w kategoriach zdrowia, lecz także w kategoriach ambicjonalnych – bycia mężczyzną. Niektórzy pacjenci mają trudności w rozmowie z lekarzem, z braku znajomości odpowiednich pojęć, którymi mogliby wyrazić swoje kłopoty.

Osoby cierpiące znają tylko jeden, tradycyjny sposób leczenia, sprowadzający się do przebadania pacjenta i otrzymania lekarstwa. Wielu chorych trudno jest przekonać, że postępowanie diagnostyczne i leczenie zaburzeń seksualnych wymaga kilku wizyt wspólnie z partnerem i współdziałaniu z lekarzem.